Pagina's

donderdag 29 januari 2015

Een inhaal blog !

Tot mijn grote ontzetting merkte ik op dat ik reeds sinds november geen blog meer gepost heb .
Dat betekend niet dat ik sedert November niets meer gemaakt heb, integendeel.
Dat betekend wel dat ik geen tijd heb gehad (of geen zin ...) om te bloggen!
Vandaar deze inhaal blog met een overzichtje van de laatste creaties die ik nog niet met jullie heb gedeeld, geen speciale fotoshoots deze keer, gewoon de snelle (aan) foto's :-)
Excuses, volgende keer zal het terug uitgebreider zijn !

een rokje :-)










Een rokje voor mezelf, dat vrees ik nooit gedragen zal worden




Een prachtig kleedje voor de kleine meid,
helemaal gemaakt door mijn mama !!





Een makkelijk speelkleedje, volledig in tricot en poepsimpel te maken





En dan hadden we ook nog een kerstkleedje en een zwierrokje, 
maar die foto's vind ik nergens terug dus ik zal dit bericht nog eens moeten updaten :)


Bedankt voor het lezen,
en tot een volgende keer!

Groetjes,
Katrien

woensdag 19 november 2014

Een frozen Kleedje voor mijn jarige

Sinds Fleurtje voor de eerste keer de film Frozen zag, was ze verloren.
Ze was er meteen van overtuigd dat ZIJ een kleedje zou hebben als ELSA.
EN bovendien ging mama dat maken ...



Euhhhh, oké dan ...
Wat doe je dan als 'goede' mama, je beloofd dochterlief een Frozen kleedje.

Intussen hebben we de film al ruim 80 keer gezien, en kennen we hem
van binnen en van buiten. Zo ook het kleedje ...

En Fleur is een volhardende kleine meid, dus er ging geen dag voorbij
zonder de vraag wanneer het haar verjaardag was zodat ze een
Frozen kleedje kon krijgen gemaakt door mama.

Dit alles speelde zich af deze zomer, dus ik dacht we hebben ruim de tijd.
Het bleek ook dat mijn dochter niet de enige was met die wens,
want Facebook en Pinterest werd bezaaid met Frozen kleedjes.
Altijd handig als je op zoek bent naar inspiratie natuurlijk :-)

Ik wachtte op het stoffenspektakel om mijn stofjes te kopen, en ik moet zeggen
ik heb een echt koopje gedaan. De stof voor het kleed kostte amper €9.00 !



Op een avond kwam ik samen met mijn mama,
wij hebben normaal een wekelijkse naaidate moet je weten,
en begonnen we aan het patroon.
Ik had het internet al afgeschuimd naar kant en klare patroontjes,
maar vond nergens echt mijn ding.
Dus maakten we er onze eigen variatie op.

Een simpel bovenstukje werd op een tip gebracht,
er werken kapmouwtjes aangezet,
de rok werd een lange rimpelrok
en de cape kon makkelijk afgehaald worden
aangezien hij met velcro werd vastgezet.
En als extra verrassing, maakte mama er nog een kroontje bij!



Ere wie ere toekomt natuurlijk,
mijn mama heeft het hele kleed in elkaar gestoken.
Ik ben niet iemand die graag met andermans pluimen gaat lopen,
dus ik wil haar daarvoor nog eens extra bedanken!
Uiteraard had ik het graag zelf gemaakt,
maar mijn machine 'at' als het ware de pailletten stof op ...
Dus moest ik het jammer maar helaas wel uit handen geven
als ik dochterlief niet wou teleurstellen.

En vandaag is het dan zover, haar verjaardag!
Zo fier als een gieter deed ze haar kleedje aan.
Ze draaide en keerde, ze lachte en was gelukkig.
Van de juf mocht ze haar kleedje zelf aanhouden in de klas!
Super bedankt daarvoor juf :)





Missie geslaagd, dochter gelukkig, mama gelukkig !


Bedankt voor het lezen,
en tot een volgende keer!

Groetjes,
Katrien

donderdag 30 oktober 2014

Verliefd op een jurkje ...



Zoals de meesten ondertussen wel al weten
organiseer ik 2x per maand een naaicafé.
Tijdens deze naaisessies komt er ook altijd een toffe madam langs met stofjes en fournituren.
Vorige week kwam Sophie van Koning Uil langs.
Tussen de drukte door belande ik ook eens aan haar tafeltje en ik werd op slag verliefd op 2 stofjes,
ik zag ook meteen de combinatie voor mij, dus ik moest ze wel kopen!
Het effen blauwe stofje is een Punta Di Roma stofje,
zeer mooi, lekker dik en dus ideaal voor de winter!
Op het stoffenspektakel 2 dagen later kocht ik dan nog de bijhorende paspel, zodat ik aan de slag kon gaan.

Ik koos voor het patroon van de Louisa Dress van Compagnie-M.
Een gekend patroon en een absolute aanrader, ik heb al heel wat
van haar patroontjes liggen en het zijn duidelijke exemplaren waar je prachtige dingen mee kan doen, en veel mogelijkheden bij hebt.


Zoals steeds bleef het eventjes liggen tot ik een geschikt moment vond, en dat liet deze keer gelukkig niet al te lang op zich wachten. Op een gezellige maandagavond besloot ik eraan te beginnen ...
Na 30 min heb ik de hele handel daar weer gesmeten en gaf ik er de brui aan.
Je moet weten dat die leuke Punta di Roma rekt, en rekstof met katoen proberen combineren ...
Ik besloot het te laten liggen en te kijken of de nacht raad bracht.
Dus toen ik de volgende ochtend opstond ging ik opnieuw aan de slag.
Ik maakte de zak weer volledig los en begon vol goeie moed, met duizend en één speldjes,
maar op deze manier lukte het tenminste wél. En zo wist ik meteen dat ik de rest van het kleed ook met een overvloed aan speldjes op zijn plaats zou moeten houden.
Ik was dus gewaarschuwd, het zou een hele karwei worden!







Die ochtend ben ik aan de slag gegaan om 8.00 uur en ik ben gestopt rond 12.15 uur.
Het ging goed, ik deed rustig alles wat ik moest doen en zo raakte het op een voormiddagje af.
Mijn blinde rits is ook echt blind deze keer, en ik heb er geen handleiding voor nodig gehad.
Dus eindelijk kan ik zeggen dat ik de blinde rits onder de knie heb.
Af is wel veel gezegd, het zat in elkaar, maar het moest nog gezoomd worden!


 Maar voor ik kon zomen moest ik het eerst laten controleren door mijn mama ...
Met een bang hartje gaf ik het dus mee ter controle met mijn man.
Die kwam er mee terug met de melding dat er speldjes zaten op de plaatsen waar er fouten zaten die moesten opgelost worden. Wat was ik gefrustreerd zeg op dat moment!

Welke foutjes waren er dan ?
Wel op beide mouwen had ik een neepje, dat moest er uiteraard uit.
In de hals had ik ook een neepje wat eruit moest.
Bovendien vond mama de halslijn niet mooi gestikt dus die moest ik volledig losmaken en helemaal opnieuw gaan doen. En dan tenslotte had ik een gaatje onder de oksel.
Er was een stukje stof vantussen geglipt waardoor je de voering dus kon zien.





Deze ochtend ging ik aan de slag, en na nog eens 2u30 prutsen en vloeken kreeg ik het hele ding eindelijk af, gezoomd en wel ! Even het strijkijzer erop, laatste controle en
we waren klaar voor de fotoshoot.






Dames, ik ben reuzefier op dit kleedje, het is voor mij volledig zoals het moest zijn en zoals ik het zelf zag in mijn hoofd, dat is altijd fijn !


Veel plezier met de foto's !!




























Bedankt voor het lezen,
en tot een volgende keer!

Groetjes,
Katrien