Het einde van een koude oorlog!

De mensen onder jullie met 2 kinderen zullen het misschien wel herkennen:
je hebt duizend en één dekentjes in huis, maar beide kids vechten toch steeds om hetzelfde dekentje.
Als de ene wit heeft wil de andere dat gegarandeerd ook, neemt de andere zwart dan wil de ene ineens ook per se zwart.

Omdat ik een bloedhekel heb aan mij kwaad maken om onbenulligheden (en daar horen ruzies om dekentjes toch echt wel bij!) besloot ik op het stoffenspektakel een oplossing te zoeken voor mijn probleem.

Ik was al heel lang verloren aan de fleece met bolletjes, vraag mij niet hoe het nu weer heet, want daar heb ik totaal geen idee van :) Toen ik ze dit jaar weer zag liggen besloot ik ervoor te gaan.
Een lapje felgroen voor de zoon en een lapje warm roze voor de dochter.
Bijpassende katoentjes werden gezocht, en zo kwamen we aan 2 pakketjes om voor elk een dekentje te maken.
Ik kocht ook bijhorende biais, maar toen ik die er wou aanzetten kwam ik tot de conclusie dat ik een 30cm te kort heb, raar als je weet dat het 2 rolletjes van 3m zijn (per deken) en dat mijn deken maar een omtrek heeft van 5m ... dus moest het maar zonder biais!

Bij dekentje 1 begon ik lustig te spelden, ik wist wel dat ik veel spelden moest steken dus stak ik ongeveer elke 5cm een speldje, leek mij wel voldoende.
Tot ik dan eindelijk begon te stikken ... De fleece gleed alle kanten uit en op het einde van de rit had ik stukken waar ik zelfs fleece teveel had. Niet echt ideaal dus !
Gelukkig was het eindresultaat wel mooi, alleen met iets meer fleece dus :)
Ik knipte de overtollige randen weg met de kartelschaar, alles keren door het keergat,

keergat dichtmaken en klaar was ik !

Aangezien ik de koude oorlog ook effectief wou beëindigen moest ik diezelfde avond ook nog het dekentje voor dochterlief afwerken, anders ging het de ochtend nadien geheid ruzie zijn om dit exemplaar! Dus om 22.00 stipt ging ik aan de slag aan nummer 2.

Ik had wel mijn les geleerd uit het eerste dekentje en nam er een hoop speldjes bij. Elk speldje overlapte het vorige een beetje en alles werd heel netjes mooi aan de kant gestoken.
Ik gebruikte maar liefst 156 speldjes (ja, bij het uithalen heb ik ze geteld ...) !!
Het spelden nam dus een groot deel van mijn tijd in beslag, maar wat was ik blij dat ik dat deed toen ik het dekentje begon vast te zetten met de machine ...
Het ging zo vlot! Geen gedoe met wegkruipende fleece, of ineens groter wordende fleece ...
Het liep perfect en het was heel snel dichtgestikt.
Enige foutje: het keergat vergeten ... loemp !
Dus snel een beetje losgemaakt, de randen met de kartelschaar onder handen genomen

en het hele ding gekeerd. Et voilà, nummer 2 was ook klaar !!

Aangezien dochterlief bezeten is van de Disney prinsessen zal mijn stofkeuze jullie ook niet verbazen, en ik kan jullie vertellen dat mijn beide kapoenen in extase waren deze ochtend.
Ze hebben geen ruzie gemaakt maar hun netjes onder hun eigen dekentje genesteld.
Ik ben alweer een gelukkige mama :)

De aanslag op mijn budget ... het stoffenspektakel.

Vandaag was het stoffenspektakel in Aalst ... en ik had geluk dat mijn opleiding op een geschikt uur viel want daardoor kon ik rustig 'eventjes' stofjes gaan spotten.

Ik had mezelf heilig voorgenomen om enkel het hoognodige te kopen. Dat is ongetwijfeld de grap van de eeuw geweest want 1. ik ben stofverslaafd en 2. probeer maar eens niets onnodig mee te brengen als je in het stoffen walhala terecht komt.

Dus ging ik van kraampje naar kraampje in goed gezelschap van Kerstin, 1 van de lieve dames die ik via het naaicafé heb leren kennen, het was genieten :)

Voelen, nadenken, nog meer voelen en de ogen de kost geven. Het was GE-WEL-DIG !

Uiteraard werden er dus ook 'enkele'stofjes aangekocht, maar in tegenstelling tot de vorige editie kocht ik deze keer enkel stofjes waar ik meteen van wist wat ik ermee zou gaan maken. Dus, ik mag mezelf best een pluim geven, want ik heb niet doelloos geshopt :) Of hoe elk excuus goed is om onze uitgaven te rechtvaardigen, nietwaar dames ?

Oké, dit was dus mijn buit van vandaag :

De dochter vraagt al weken of ze voor haar verjaardag een Elza kleedje krijgt, het befaamde kleedje uit de al even befaamde Frozen film. En uiteraard had mama toen in een moment van zwakte beloofd dat ze dit voor dochterlief zou maken ... Aangezien ze de 19e jarig is, ga ik er vaart mogen achter zetten, want ik weet niet goed hoe te beginnen :) Maar de stof is er dan toch al!

Dit vond ik zo een prachtig stofje, en ik dacht meteen dat het een leuk broekje zou kunnen worden, maar de mama denkt dan weer dat een katoentje niet geschikt is als broekje?
Wat denken jullie ? 

Een ribfluweeltje voor een jurkje, ja, alweer een jurkje.
Maar meisjes hebben NOOIT genoeg jurkjes :)

En dit prachtige stofje gaat omgetoverd worden tot een pyjama !

Een dekentje in wording voor mijn stoer kereltje des huizes.

Een dekentje in wording voor mijn prinsesje.

Dit gaat de omkeerbare ZsaZsaZilet worden, en ja dames, ik ben echt helemaal halsoverkop verliefd op beide stofjes en ik heb al lang spijt dat ik niet meer heb meegebracht om mezelf ook een exemplaar te kunnen maken ...

Uiteraard bracht ik deze keer toch ook enkele stofjes voor mezelf mee, tenslotte moeten we ons eens aan grote mensen kledij wagen ook ... Ik bracht drie stofjes mee om allemaal hetzelfde model jurkje mee te maken, een simpel recht exemplaartje, gewoon omdat ik dat een mooi model vind.
De volgende 2 stofjes dienen dus voor de rechte jurkjes.

Dit zal dan weer een imitatie lederen broek worden, zo een smalle beetje leggingachtige broek.

En dit wordt een top voor met de feestdagen.

Hier volgt het 3de stofje voor een prachtig recht jurkje van te maken ...
Het voordeel van 3 stofjes voor hetzelfde model kleed ? Als er eentje mislukt heb je nog steeds 2 extra kansen op een geslaagd exemplaar ;-)

Tenslotte kocht ik ook nog enkele naaibenodigheden, kleine onmisbare dingetjes ... 

En dan werd alles netjes per project in een zakje gestoken, zodat het netjes de kast in kan en ik bij zin in een nieuw project gewoon een zakje moet nemen en meteen alles bij de hand heb.
Als dat geen luxe is ?!

Voila dames, dit is mijn buit van het stoffenspektakel.
Hoeveel eurootjes ik nu armer ben ga ik jullie besparen,

maar ik ben wel benieuwd naar jullie opgedoken schatten ?! 

Birdies need to fly high in the sky ...

Om het einde van de zomervakantie te 'vieren' trok ik er met mijn kids alleen op uit naar Limburg, een midweekje weg naar een vakantiepark om nog eens goed te genieten van elkaar.

Het was een ontspannend en deugddoend weekje, maar ook super vermoeiend. 

Dus toen we huiswaarts reden besloot ik een tussenstop te houden bij Stoff (Geel) om eens even te snuisteren. Aangezien dochterlief in slaap gevallen was in de auto en zoonlief met zijn neefje druk op de iPad aan het spelen was, mocht ik alleen in de winkel rondsnuisteren.

Voor de kriticasters onder ons, de ramen stonden open, ze hadden water en een koek, en bovendien een telefoon bij de hand zodat ze meteen konden bellen als er wat was, en ik stond letterlijk aan de deur van de winkel geparkeerd ... :)

In de winkel was ik op slag verliefd op een stofje voor de kleine meid, ik wist ook meteen zeker dat het een kleedje zou worden. Alleen wist ik dus niet meteen welk ...

Toen ik dan begin September de nieuwe editie van La Maison Victor in handen kreeg, vielen de puzzelstukjes op zijn plaats.
Ik was namelijk meteen verkocht aan de Birdie jurk die erin stond.
Waar ik echter niet zo dol op was, waren de 2 kleuren waar mee gewerkt werd.
Aangezien dit stofje al meer dan kleurrijk genoeg is, besloot ik het in 1 kleur te gaan maken.
En dus gingen we aan de slag :

Ik begon vol goede moed, en het kleedje zelf zat behoorlijk snel in elkaar, het was niet zo moeilijk en ik was blij dat het zo vlot ging.
De vreugde verdween echter snel toen ik een eerste pasbeurt inlaste ... Ik had meteen door dat het een kleedje ging worden dat veel te groot was voor mijn meisje, en dus deze winter niet meer gedragen zou kunnen worden ... Wat was dat een teleurstelling.

Dus ging de hele handel in een enveloppe en werd het aan de kant geschoven.

MAAR, ik was toch zo verliefd op het stofje, en eigenlijk echt wel benieuwd naar wat het zou geven.
En zo ging ik afgelopen week toch terug aan de slag.
Ik ging woensdagnamiddag nog even 'snel' de laatste dingen afwerken :
mouwen inzetten en beleg inzetten.
Piece of cake zou je denken he ... Wel dat was het niet!
De mouwen gingen vlot, daar had ik juist voor gevreesd, maar dat ging perfect.
Eerst netjes beide exemplaren ingedriegd zodat de rimpeltjes wat gelijk zaten, dan gekeerd en gekeken of het wel degelijk goed zat en tenslotte vast gezet. Gelukt!
Reuze fier dat die mouwen zo goed gingen begon ik dan vol goeie moed aan het beleg ...
Wat een gepruts werd dat zeg ?! Dat beleg was zo klein, en zo nipt ...
Na veel gevloek en gewriemel kreeg ik het er dan toch in, anderhalf uur later ...

En toen was het klaar !
Zoals gevreesd was het kleed maar liefst 20 cm te lang, en de mouwen die 3/4 hadden moeten zijn waren ook lange mouwen geworden ...
Het hele omzomen en zorgen dat alles mooi uitkwam met de plooi wanneer ik er een groot stuk zou afknippen zag ik in alle eerlijkheid niet zitten en dus schakelde ik hulplijn mama in.
We maakten het kleedje korter, de mouwtjes juist wat langer (lange mouwen zijn altijd handig in de winter!), en zo raakte het kleedje alsnog klaar, 1 maand na de start!

Toen ik het afgewerkte exemplaar dan zag liggen twijfelde ik nog steeds, 

het had vond ik toen, wat teveel pyjama gehalte.
Maar ik besloot het een kans te geven, zocht een leuke kous uit, de laarsjes erbij ...
En toen werd ik verliefd !
Mijn kleine meisje stond er beeldig mee, en ze vond het zelf ook een geweldig jurkje.
Ze draaide, sprong, huppelde ... Ze was echt een blij vogeltje geworden :)

De fotoshoot ging dan weer wat moeilijker, maar we doen het met wat we hebben: