De geboorte van ... een Naaicafé ...

Het is eens wat anders dan een kleedje of een kaptrui ... maar ik ben sinds enkele dagen fiere oprichter geworden van een waar Naaicafé ! 

Dit was een idee dat al een tijdje speelde, maar nooit echt concreet werd. Toen ik afgelopen weekend echter besloot toch eens rondvraag te doen wie er interesse voor had werd ik overdonderd door al de positieve reacties hierop ... ik wist niet wat ik zag toen mijn aantal meldingen op facebook de pan uit swingden en ik niet meer wist waar eerst te kijken.

Om alles wat overzichtelijker te houden besloot ik een facebook groep op te richten : Trientjes naaicafé

Daar kon ik dan alle geïnteresseerde mensen in samen brengen en kon ik polsen wat ze juist zochten.

Al snel werd duidelijk dat de interesse immens was aangezien de groep op een halve dag de 100 leden bereikte, dus ik vatte de koe bij de horens en begon een concept uit te werken.

Het moest toch wat speciaal worden, vooral leuk en gezellig en liefst ook goedkoop. Dus begon ik te zoeken naar een zaaltje, wat ik al snel vond in zaal Chopin te Aalst. Meteen trok ik er heen om alle afspraken te maken en de data voor de komende sessies vast te leggen.

Maar wat wou ik nog meer ... ik wou elke sessie de mensen de kans geven om ter plekke stoffen aan te kopen, dus besloot ik stoffenwinkels te contacteren of ze wouden samenwerken. Ook dit was al snel in kannen en kruiken.

Dit was echter nog niet voldoende, ik besloot te werken met een lidkaart, per 10x dat iemand deelneemt aan het café mogen ze een 11e keer gratis meedoen.

Bovendien moest de prijs beperkt blijven en moesten de mensen waar krijgen voor hun geld, dus werd de inkomprijs vastgelegd op 5€: huur van het zaaltje, elektriciteit, verwarming, 1 consumptie, de aangeboden stoffen, begeleiding, en vooral tonnen plezier ! 

En omdat we willen dat iedereen zich welkom zou voelen besloot ik ook te gaan speuren naar een geschikt cadeautje om te geven aan iedereen die voor het eerst ons naaicafé bezoekt en zich inschrijft. 

Op deze manier werd het nieuwe naaicafé geboren, de inschrijvingen voor de eerste 2 sessies zaten op 1 dag volledig volboekt en ik loop over van de zenuwen omdat ik denk iets vergeten te zijn :) Maar iedereen moet leren, en door de ervaring zal het in de toekomst alleen maar beter gaan!

O ja, vertelde ik al dat ik dan ook maar snel een website aan verbond ?

Trientjes Naaicafé

Ik stel jullie voor ... een kaptrui en zoonlief !

Zoals jullie al dan niet weten ben ik niet alleen de fiere mama van een schattige meid van bijna 4, maar ook van een stoere kerel van bijna 9 ! Alleen vind ik niet makkelijk stofjes en projectjes die voor hem geschikt zijn, maar hij voelde zich duidelijk wat verwaarloosd want hij vroeg meer en meer wanneer ik nu EINDELIJK eens iets voor hem zou maken ... 

Aangezien hij echt mijn oogappeltje is, en ik hem vooral niet het gevoel wil geven minder te krijgen dan zijn kleine zus besloot ik dus bewust op zoek te gaan naar een project voor hem. En al snel kwam de kaptrui van SVDHZ naar boven, ik wou deze eigenlijk al een tijdje maken voor de dochter maar durfde er niet aan te beginnen omdat het mij zo moeilijk leek. Maar bij gebrek aan andere beschikbare en geschikte projecten voor mijn stoere bink besloot ik hieraan te beginnen. Toen ik naar een workshop moest in St Niklaas ging ik op aanraden van naar ModeCoupon, en daar botste ik op een toch wel stoer jongens stofje. 

Et voilà, we waren vertrokken voor het aller eerste projectje ooit voor zoonlief.

Het patroon wees zichzelf uit, was snel uitgetekend en uitgeknipt. Alweer ging het verbazend vlot (ja, ik blijf mijzelf verbazen blijkbaar) en de stof werk uitgeknipt. Ik koos voor een katoentje met lycra, geen echte tricot maar wel dikker en warmer dan een standaard katoentje. Het was een zalig stofje om mee te werken, en ook best handig om in elkaar te zetten met de overlock. O ja, er is geen naaimachine aan dit project te pas gekomen, enkel de overlock dus. 

Wel moet ik bekennen dat het toch even vloeken was aan de kap om alle lagen netjes op elkaar te krijgen, maar met wat geduld en traag werken is het toch mooi gelukt. Ook de boordstof was voor mij een eerste keer, ik ben daar altijd wat bang voor geweest :-) Maar ik heb er mij overgezet, heb de juiste berekening toegepast en ze is wonderwel perfect gelukt. Wat ben ik fier op mezelf !

Dus, ik kan deze alleen maar aanraden aan iedereen. Hij is niet moeilijk, zit heerlijk en de maten vallen redelijk goed uit mits je een maatje groter gaat dan de standaard confectie maat. 

Wat echter het belangrijkste is aan heel dit project, is de reactie van mijn zoon. Hij was dolenthousiast, en kon niet wachten om ook een mini fotoshoot te mogen doen zoals hij zijn zus nu toch al enkele keren zag doen. En dus gingen we de tuin in, voetbal erbij en dit werd het resultaat : 

Een Giggle Jurkje voor mijn giecheltrientje

Ik geniet momenteel van een heerlijk lang weekend ... 

Dat startte dinsdagavond en eindigt zondagavond. 

Ideaal vond ik het om lekker veel projectjes af te werken. In realiteit heb ik echter nog maar 1 project tot een goed eind kunnen brengen aangezien het prachtige regenweer mijn kinderen binnen houdt. Als het lekker zomert kunnen ze in de tuin en het water ravotten en houden ze zichzelf bezig, nu dus niet. Dus zijn we al elke dag ergens heen getrokken waar ze hun energie kwijt kunnen, en waar ze iets educatief van opsteken. 

Ondanks deze bezigheidstherapie vond ik gisteren toch de tijd om aan mijn nieuwe project te werken: de Giggle Jurk van Homemade Mini Couture. Het boek vond ik woensdag in de bib, op een van onze educatieve uitstapjes voor de kinderen, en aangezien ik niet goed wist wat ermee te doen vroeg ik eerst raad in het naaigroepje. Twee jurken kwamen al snel naar voor: de Giggle jurk en de Mambo jurk. 

Aangezien de Giggle iets helemaal anders was dan wat ik gewoon ben, besloot ik hiermee te beginnen. Het is een beetje een retro patroontje dus paste 1 van mijn Soft Cactus stofjes perfect voor dit projectje. En zo gingen we van start, rustig een weg zoeken in het doolhof van het patroon (wat toch niet simpel was want er stond behoorlijk veel op zo een klein blad!), naadwaarden aantekenen, alles controleren en dan netjes uitknippen. 

Vervolgens werd alles uitgetekend op de stof, en kon het in elkaar zetten beginnen. De uitleg in het boek was zeer duidelijk en alle stappen volgden elkaar netjes op, waardoor het jurkje een kleine 2 uurtjes (ja, ik werk traag) helemaal in elkaar stond. 

Ik stond er zelf van versteld hoe vlot het was gegaan.

Nu was er nog 1 probleem en dat waren de knoopsgaten (en knopen ...) want die kan ik dus niet deftig maken met mijn naaimachine. En zo trokken we met ons bijna afgewerkte kleedje richting de mama, die een super de luxe naaimachine heeft die volledig automatisch knoopsgaten maakt. 

Uiteraard werd het jurkje eerst aan een grondige controle door haar professionele oog onderworpen, en al snel kwamen er toch enkele schoonheidsfoutjes naar boven. Zo was ik mijn zijnaden van het rokje vergeten onder de overlock te steken (dom dom dom!) en had ik toch wel een rimpeltje in het rokje dat er niet mocht zijn (had ik echt niet gezien!) en liepen de naden van het rokdeel en lijfje op een bepaald stukje niet gelijk.
En wat zei mama toen: begin maar los te maken en werk het af zoals het hoort ! 

Daar gingen we dan, de schoonheidsfoutjes moesten eruit, 

want het moet perfect zijn voor ons mama.
En achteraf ben ik wel blij dat ik er de extra tijd heb ingestoken, nu is er geen enkel punt van kritiek mogelijk en kan ik echt fier zijn op wat ik heb gecreëerd. 

Eindelijk konden we dan aan de knoopsgaten beginnen, en meteen toen het mijn beurt was had ik de hele volautomatische machine al ontregeld, tot lichte frustratie van de mama. Bij de tweede poging ging het gelukkig wel goed, en zo kwamen er 9 knoopsgaten aan het kleedje. Netjes opendoen en dan de puntjes markeren waar de knoopjes moesten komen.

Voor de knoopjes koos ik voor vrolijke oranje bloemetjes. Deze steken toch een beetje af in het kleedje, zonder af te wijken van het thema waarin dit past.
EN TOEN WAREN WE KLAAR !!

Er kwam echter nog een hele discussie tussen mezelf en de mama, en uiteindelijk werden er zelfs onpartijdige stemmen bijgehaald om te kijken wie er gelijk had.

Mamalief vind het kleedje namelijk niet geschikt voor de winter 

omdat het 'maar' een simpel katoentje is.
Ik daarentegen vind het een perfect herfst/winter jurkje, het vraagt alleen een heerlijk souspulletje en een paar dikke broekkousen en laarsjes eronder. 

En om mijn punt kracht bij te zetten besliste ik dus ook enkele van deze elementen 

toe te voegen aan de mini fotoshoot.

Wat vinden jullie, wel of niet herfst/winter geschikt ...