Sienna Jurk

Ik maakte een week of 2 geleden nog eens een kleedje voor Fleurtje,
het stofje lag al een tijdje in m'n stoffen kast, en toen ik de eerste LMV van 2016 in de bus kreeg wist ik ook meteen dat het ideaal was voor de Sienna Jurk.

De juiste maat kiezen is nog steeds niet m'n sterkste kant, ik vond een 110-116 te klein in m'n hoofd voor m'n 5 jarige, dus ik besloot voor de 122-128 te gaan, de confectiemaat die ze gewoon ook heeft.

Het uittekenen ging vlot, het knippen ging vlot ... het naaien ging iets minder vlot.
Ik heb even in een downlflow gezeten, alles wat ik leek aan te raken ging de mist in.
Toen ik eraan begon vloog het al na een half uur aan de kant, nochtans is het absoluut geen moeilijk project en zit er niets in dat ik nog niet ken.
De dag nadien gingen we met nieuwe moed aan de slag, en doen ging het wel.
Alles raakte vlotjes in elkaar, en het kleedje raakte al snel klaar.

Met veel tegenzin kon ik onze lieve dochter strikken voor een pas sessie, dankzij de lange snoet heb ik ook geen 'aan' foto's want daar had mevrouw ECHT geen zin in.
Jullie moeten het dus nog even stellen met de gewone foto's, ookal heeft ze het intussen wel al 2x gedragen, maar telkens vergat ik natuurlijk foto's te maken ...

Hoe het dan zat met de maat ? Veel te wijd !
Maar als ik zeg veel, dan bedoel ik ook écht veel.
Het had meer weg van een juttezak dan van een jurkje, nu weet ik wel dat het een losvallend model is, maar teveel is teveel.
Ik besloot het simpel op de lossen: jurkje binnenstebuiten aan, afspelden tot het wat meer aansloot, en de hele handel in 1 stuk onder m'n overlock.
Volgens de regels van de kunst ? Vast niet !
Maar het zorgde er wel voor dat het jurkje perfect zit voor m'n koppig meisje, een paar blauwe glitterkousjes en een gouden gilet en ze straalt als nooit tevoren.
En zelfs aan de binnenkant ziet het er nog steeds netjes afgewerkt uit :)

Ik liet wel de grote strik op de rug achterwege en verving hem door een kamsnap,
m'n meisje kennende zou die strik meer los dan vast zitten, net zoals zijzelf!

De eerstvolgende gelegenheid dat juffrouw het kleedje aanheeft beloof ik jullie plechtig nog eens foto's te maken met m'n mini modelletje.

Bedankt voor het lezen & tot een volgende keer ! Follow

Louisa voor volwassenen - Compagnie M

Ik zat er al enige tijd op te wachten, de Louisa van Compagnie M voor volwassenen.
En toen hij uitkwam werd hij dan ook meteen aangeschaft, de zoektocht naar een geschikt stofje kon van start gaan.
Toen met kerstdag Sophie (Bobby&Minouch) op bezoek kwam had zij de Louisa aan, en toen ik het model zo eens van dichtbij kon bekijken was ik nog zekerder van mijn stuk om ook eentje te maken.

Er lag een prachtig stofje in mijn kast, oud roze met een lichte glitter en zwarte bloemen op geborduurd. Geweldig! Ware het niet dat ik 20cm tekort had om er een Louisa uit te krijgen.
Teleurgesteld ging het stofje terug in de kast, en aangezien ik geen stofbudget meer over heb dit jaar kon ik ook geen nieuw stofje meer gaan kopen. Het patroon ging ook de kast in.

Tot ik gisterenavond mijn kasten nog eens bestudeerde en op een stofje botste dat ik reeds 2 jaar geleden op het stoffenspektakel kocht. Een pracht stofje, lekker dik en stevig en helemaal geschikt voor het aankomende Oudejaar. Joepie!!

Ik ging knippen en plakken, want ik had natuurlijk geen tijd om het patroon te laten afprinten. En ookal heb ik een bloedhekel aan het knippen en plakken van PDF patronen, ik besloot toch door de zure appel te bijten.
Zo konden we alsnog aan de slag, maar het was een heel gepuzzel om het patroon alsnog uit mijn stof te krijgen. Ik had letterlijk maar net gepast, en de grote patroondelen moesten echt vlak tegen elkaar gelegd worden of ik kwam er niet. Maar het lukte, en dat is het belangrijkste!

De rest ging verbazend vlot, Marte zorgde zoals steeds voor een zeer duidelijke foto tutorial, en als je de stappen gewoon volgt dan gaat het als vanzelf. Ik maakte ook de versie zonder zakken en met kapmouwtjes, aangezien ik voor meer opties geen stof genoeg had :)

Ik ben geen voorstander van kledij voor mezelf maken, omdat ik heel vervelende maten heb, maar in de werkbeschrijving staat duidelijk uitgelegd hoe je meerdere maten kan combineren binnen 1 patroon. En dat deden we dan ook.

Toen de grote delen in elkaar zaten heb ik wel even hulp ingeschakeld van de mama, het was alsnog wat te groot en moest ingenomen worden. En zonder paspop kan ik moeilijk zelf afspelden, dus dat was mama haar taak. Ik nam de naden in waar nodig, en toen sloot het goed aan en zat het helemaal zoals het moest.

De blinde rits is perfect blind en ging zonder 1 keer sukkelen er vlotjes in, net zoals de mouwen.
Omzomen, dankzij de truc die Sophie me leerde is dat ook een plezier geworden, en we waren klaar.
Amper een viertal uurtjes heeft het geduurd, maar ik heb er een pareltje bij (al zeg ik het zelf)!

De aan foto's zijn voor na nieuwjaar, want dit wordt mijn kleedje voor Oud naar Nieuw in te vieren.
Wat vinden jullie ervan ?

Bedankt voor het lezen & tot een volgende keer ! Follow

Theo - Zonen09 - werk van geduld

Ik maak niet snel iets voor zoonlief, omdat ik maar moeilijk stofjes vind die ik geschikt vind voor mijn tienjarige jongen. Hij is zelf ook heel selectief, dus ik moet niet gelijk wat meebrengen.
Maar op De Bonte Fabriek botste ik bij Little Vixen op Fox Box van Kokka en ik kon er onmogelijk aan weerstaan. Het was best prijzig, maar aangezien ik niet zo veel voor hem maak had ik er met veel liefde voor over.

De zoektocht naar een geschikt hemdje was wat moeilijker, Geatan is niet zo groot en heel fijn, en draag nu een 134. Aangezien de Theo van Zonen 09 maar tot 134 gaat vond ik het enerzijds enorm jammer om enkel nog voor die ene maat het patroon te moeten kopen. Maar het is zo een mooi patroon dat ik toch overstag gegaan ben. Ik mocht een hemdje passen van Sophie (Bobby&Minouch) want zij maakte er ook net eentje in de maat die ik nodig had.
Gelukkig zat het hem als gegoten, doordat hij zo fijn is zat het prachtig aan zijn rugje.
We besloten wel om de rugplooi weg te laten, zo sluit het nog mooier aan en valt het niet zo groot.
De mouwen en onderzijde werden met nog eens 3cm verlengd, en we konden aan de slag.

Ik had geluk, want mijn kinderen mochten aan het begin van de kerstvakantie enkele dagen gaan logeren bij de oma. Dat gaf mij de tijd om een dagje ongestoord te naaien. En dat dagje naaien mag je ook echt letterlijk nemen. Ik begon er tijdig aan, maar alvorens het hele ding in elkaar zat was ik al snel 12 uur verder ... Tijd om te eten of te drinken nam ik niet, behalve wanneer ik dubbel begon te zien, dan werd er snel een blokje chocolade in de mond gepropt om er door te komen.

Het was een helse klus, eerlijk waar, ik heb gevloekt en losgemaakt tegen de sterren op!
De eerste uitdaging was het zakje, ik dacht te kiezen voor een ingewerkt zakje want dit was in mijn ogen makkelijker ... Goed mis! Wat een gepruts was me dat zeg ... Maar goed het zit erin, niet geheel perfect maar zeker aanvaardbaar.

Volgende uitdaging was de kraag, het was wat zoeken maar uiteindelijk lukte deze nog treffelijk zonder al te veel te moeten herbeginnen. Duim voor mezelf!

Maar de zwaarste uitdaging moest nog komen, de polsboorden. Hoe ik ook keek en zocht, ik zag het gewoon niet. Ik ging ten rade bij Google, maar zelfs die kon mij geen duidelijkheid brengen. De polsboorden werden geplooid, gevouwen, aangezet, afgehaald, wederom aangezet ... Ze zijn er gemakkelijk 15 keer aangezet en terug afgehaald. Het lukte maar niet.
Uiteindelijk heb ik het hele ding daar gesmeten en besloot een uur rust te nemen, ik was tenslotte al 9u non stop aan het naaien. Ik at iets, keek wat tv, en toen besloot ik het een nieuwe kans te geven.
Plots vond ik een manier om ze eraan te zetten, EEN manier en zeker niet DE manier, want neen het is niet erin gezet zoals het hoort.
Voor ik aan het volgende exemplaar begin ga ik eerst even gaan kijken bij ervaringsdeskundigen hoe het nu eigenlijk wel moet, en dan proberen we het volgende keer wel volgens de regels van de kunst te doen. Maar goed, het staat eraan en is mooi :)

De rest van het hemd ging behoorlijk goed, maar het is toch wel een project dat enige ervaring vereist vind ik persoonlijk. Ook de kampsnaps waren de eerste keer voor mij, het is wat zoeken, zeker om ervoor te zorgen dat ze vlot open en dicht gaan, maar ze staan eraan en het maakt het plaatje compleet.

Dit is zoonlief zijn hemdje voor Oud naar Nieuw, dus ook deze aan foto's zullen dan gepost worden, maar ik kan jullie nu al verklappen dat het hem beeldig staat!

Bedankt voor het lezen & tot een volgende keer ! Follow