Bla Blomma Jurk

Geïnspireerd door de vele medenaaisters op de groepen en de blogs, begon ik ook aan m'n eerste zomerjurkje ... Ik koos voor de Bla Jurk uit Ottobre 1/2016, maar combineerde die met elementen van de Blomma tuniek uit diezelfde Ottobre.

Zo liet ik de lange mouwen weg, en euhhhh dat is het waarschijnlijk zo een beetje :)

Ik dacht, oke we doen dit wel eens even snel, hoe moeilijk kan een tricot jurkje zonder mouwen zijn.
Juist ja ... je voelt de bui al hangen!

Eerst en vooral ging ik in de mist met de biais van de zakken, deze stikte ik zeer netjes op de zak zelf en niet op het zakdeel van het voorpand. Het tornmesje werd een eerste keer bovengehaald.

Nadat de biais op het correcte deel gezet werd moest de binnenzak erop gezet worden, peanuts. Ware het niet dat ik me misknipt had ... En ja hoor, ik zag de fout pas nadat het zakdeel erop gezet was met de overlock. Jep, daar kwam het tornmesje! En de zakdelen ? Die waren voor de vuilbak.

Bij een derde poging kreeg ik de zakken er eindelijk vlot en correct op. Zover stonden we toch al!

De halsbiais ging wel vlot, maar ik vind het zo een rare techniek om die er eerst op de zetten alvorens de tweede schoudernaad te sluiten. Idem bij de armgaten, eerst de biais erop en dan pas de zijnaden sluiten ... Enfin, zo stond het in het boekje dus deden we het maar zo.

Het omzomen werd ook een uitdaging, nochtans niets moeilijk aan maar de jurk loopt achteraan wijder uit en daardoor ging ik steeds de mist in bij het omzomen.

Maar kom, het hele ding geraakte af, en het resultaat is best oké. Al weet ik niet of het iets is dat ik snel nog zal maken, op zich totaal niet moeilijk maar dankzij dit exemplaar heb ik er niet meteen fijne herinneringen aan :)

En hoe dochterlief ermee staat ? Geen idee, ik heb het zelfs nog niet laten passen ;)

Bedankt voor het lezen & tot een volgende keer ! Follow

Mama kwam, zag en overwon

Afgelopen weekend was m'n meisje ziek en hadden we dus huisarrest,
na een hele dag in de zetel luieren besloot ik toch nog een uurtje achter m'n naaimachine te kruipen.
Sinds nieuwjaar lag er nog een stukje stof van grote broer z'n hemdje in de kast,
en ik wist ook al net zo lang dat ik er een rimpelrokje van zou maken met gouden glitterelastiek voor de kleine zus. En aangezien ik nood had aan iets makkelijk besloot ik daar aan te beginnen.

Ik knipte de resterende stof in 2 zodat ik een behoorlijke lengte had om te kunnen rimpelen.
En toen ging de bel ... m'n mama.
Nieuwsgierig waar ik mee bezig was, net op dat moment de stukken van de rok aan elkaar aan het zetten....
Waarom ik niet eerst de zoom deed voor ik verder werkte aan het rokje ? Euhh omdat ik dat niet graag doe ...
'Oké, dan doe ik het wel even' zei mama toen snel ... en zo was het rokje plots al gezoomd.

Hoe ik de rimpeldraden deed ? Wel, ik zal het even tonen ...
Hoe ik dan rimpelde ? Wel, ik zal het even tonen ... Of toch niet, want mama had een betere techniek.
En zo werd het rokje gerimpeld door de mama.

Hoe ik de elastiek ging sluiten? Want daar kende mama ook een handig trucje voor ...
En zo was de elastiek plots gesloten.

En dan ging ze ook meteen maar even tonen hoe ik de rimpeltjes mooi kon verdelen rond de elastiek, en hoe ik dan best het rokje aan de glitter elastiek kon zetten.

Et voila, plots was daar een prachtig rimpelrokje waar ik niets meer aan deed dan knippen en rimpeldraden stikken :-) Het is toch zo een lieverd, mijn mama!

Ook hier nog geen 'aan' foto's, eens het beter waar is gaan we een heuse fotoshoot houden!

Bedankt voor het lezen & tot een volgende keer ! Follow

Sienna Jurk

Ik maakte een week of 2 geleden nog eens een kleedje voor Fleurtje,
het stofje lag al een tijdje in m'n stoffen kast, en toen ik de eerste LMV van 2016 in de bus kreeg wist ik ook meteen dat het ideaal was voor de Sienna Jurk.

De juiste maat kiezen is nog steeds niet m'n sterkste kant, ik vond een 110-116 te klein in m'n hoofd voor m'n 5 jarige, dus ik besloot voor de 122-128 te gaan, de confectiemaat die ze gewoon ook heeft.

Het uittekenen ging vlot, het knippen ging vlot ... het naaien ging iets minder vlot.
Ik heb even in een downlflow gezeten, alles wat ik leek aan te raken ging de mist in.
Toen ik eraan begon vloog het al na een half uur aan de kant, nochtans is het absoluut geen moeilijk project en zit er niets in dat ik nog niet ken.
De dag nadien gingen we met nieuwe moed aan de slag, en doen ging het wel.
Alles raakte vlotjes in elkaar, en het kleedje raakte al snel klaar.

Met veel tegenzin kon ik onze lieve dochter strikken voor een pas sessie, dankzij de lange snoet heb ik ook geen 'aan' foto's want daar had mevrouw ECHT geen zin in.
Jullie moeten het dus nog even stellen met de gewone foto's, ookal heeft ze het intussen wel al 2x gedragen, maar telkens vergat ik natuurlijk foto's te maken ...

Hoe het dan zat met de maat ? Veel te wijd !
Maar als ik zeg veel, dan bedoel ik ook écht veel.
Het had meer weg van een juttezak dan van een jurkje, nu weet ik wel dat het een losvallend model is, maar teveel is teveel.
Ik besloot het simpel op de lossen: jurkje binnenstebuiten aan, afspelden tot het wat meer aansloot, en de hele handel in 1 stuk onder m'n overlock.
Volgens de regels van de kunst ? Vast niet !
Maar het zorgde er wel voor dat het jurkje perfect zit voor m'n koppig meisje, een paar blauwe glitterkousjes en een gouden gilet en ze straalt als nooit tevoren.
En zelfs aan de binnenkant ziet het er nog steeds netjes afgewerkt uit :)

Ik liet wel de grote strik op de rug achterwege en verving hem door een kamsnap,
m'n meisje kennende zou die strik meer los dan vast zitten, net zoals zijzelf!

De eerstvolgende gelegenheid dat juffrouw het kleedje aanheeft beloof ik jullie plechtig nog eens foto's te maken met m'n mini modelletje.

Bedankt voor het lezen & tot een volgende keer ! Follow